Zagraniczny Handel

Nowe rynki

admin — Tue, 02 Aug 2011 09:33:55 +0000

Handel zagraniczny bardzo mocno różni się od prowadzenia interesów tylko na własnym podwórku. Może i żyjemy w zglobalizowanym świecie jednak nawet na łonie Zjednoczonej Europy zdarzają się bardzo różne sytuacje, które całkowicie niszczą inicjatywy biznesowe. Przypomina się zawsze przykład producenta samochodów, który wszedł hucznie na hiszpański rynek samochodów modelem o nazwie „niva” co w języku hiszpańskim oznacza „nie jedzie”. Jak łatwo przewidzieć, interes skończył się totalną klapą. Problem polegał na niedostatecznym rozpoznaniu rynku i kiedy planujemy zajmować się handlem zagranicznym, koniecznie musimy zadbać o to by nie urazić lub zniechęcić żaden sposób miejscowych klientów.

Podstawowa forma ekspansji na rynki zagraniczne to otwieranie w nich oddziału. Nie licząc oczywiście po prostu sprzedaży towaru tamtejszemu importerowi. W przypadku oddziału trzeba jednak rozważyć czy tworzyć całkowicie własne struktury czy raczej połączyć swoje siły z innymi firmami obecnymi już w tym kraju by zdobyć część ich wiedzy rynkowej. Wchodzenie w spółki w sposób naturalny ograniczy zyski, które handel zagraniczny przynosi ale także zdecydowanie ograniczy ryzyko.

Republiki bananowe

admin — Mon, 01 Aug 2011 09:33:02 +0000

W naszym kraju określenie republika bananowa ma bardzo negatywny wydźwięk i jest stosowana wręcz jak obelga. Po części jest w tym racja gdyż początkowo używane one było bardzo dosłownie do określania małych państewek żyjących głównie z handlu bananami. Jak można się domyślać, ich stopień organizacji był raczej mizerny. Niemniej jednak o przynależności do grupy bananowych republik decydują dwa solidne czynniki: handel zagraniczny, w którym eksportuje się głównie surowce a importuje produkty przetworzone oraz autorytarny system polityczny. Jak łatwo zauważyć, w dzisiejszym świecie republik bananowych nie brak i zaliczają się do nich miedzy innymi Rosja i Arabia Saudyjska.

Umiejętność rozpoznania republik bananowych ma znaczenie z tego względu, że handel międzynarodowy z ich udziałem jest bardzo specyficzny. Często wykorzystują one swoje surowce jako broń polityczną co łatwo zaobserwować na przykładzie dwóch powyższych państw. Są to też zawsze kraje bardzo mocno skorumpowane i zależne od ręcznego sterowania gospodarką. Trzeba z tego wszystkiego dobrze zdawać sobie sprawę zanim podejmie się decyzję o rozpoczęciu ekspansji na rynki wewnętrzne państw tego typu gdyż łatwo się sparzyć.

Czy cło może być dobre?

admin — Sun, 31 Jul 2011 09:32:13 +0000

Zazwyczaj kiedy mówimy o cłach to pomstujemy na ich negatywny wpływ czy to na portfele krajowych konsumentów i importerów dóbr inwestycyjnych czy też z drugiej strony na bariery, które napotykają firmy w rozszerzaniu swojej działalności. Można by się spytać całkiem sensownie w takiej sytuacji, dlaczego cła w ogóle istnieją skoro wyrządzają tyle zła? Wbrew pozorom, powody za ich utrzymywaniem w niektórych przypadkach są bardzo solidne.

Najważniejszą funkcją podstawowej bariery w handlu międzynarodowym jest ochrona krajowych producentów przed zagraniczną konkurencją. Ochrona ma dwie formy. Przede wszystkim pozwala spokojnie rozwinąć się młodym gałęziom przemysłu, które w innym razie na starcie przegrałyby konkurencję już doświadczonymi rywalami chociaż ich potencjał może być nawet większy od nich. W przypadku już dobrze rozwiniętych gałęzi przemysłu ochrona nie polega na dalszym umożliwianiu im rozwoju gdyż już czegoś takiego nie potrzebują, lecz na ochronie antydumpingowej. Dumping to praktyka stosowana czasami przez zagraniczne przedsiębiorstwa wchodzące na dany rynek krajowy polegająca na zaniżaniu cen poniżej kosztów własnych dla eliminacji miejscowego słabszego rywala i zmonopolizowania rynku.

Cła importowe UE i USA a trzeci świat

admin — Sat, 30 Jul 2011 09:31:35 +0000

Dwie największe gospodarki świata, Unia Europejska i Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, bardzo protekcjonistycznie działają w handlu międzynarodowym. Teoretycznie obie te organizacje należą do Organizacji Wolnego Handlu ONZ (WTO) ale stosowane przez nie różnego rodzaju bariery są wciąż silne. Nie chodzi nawet o samo cło czy kwoty importowe lecz o dopłaty bezpośrednie do produkcji rolnej czy bardzo szczegółowe specyfikacje towarów i ich procesu produkcji, które trzeba spełniać by móc sprzedawać na tych rynkach. Są to realne bariery dla handlu zagranicznego, które uniemożliwiają krajom rozwijającym wejście na nasze rynki a krajom wyżej rozwiniętym pogarszające wynik finansowy handlu.

Najbardziej cierpią jednak kraje trzeciego świata. Obecne regulacje handlu zagranicznego UE i USA często określa się wręcz nowym kolonializmem gdyż ogranicza się ich możliwość handlu z nami zmuszając je i tak do zakupu produktów wysoko przetworzonych i zaawansowanych technologicznie na Zachodzie bo po prostu gdzie indziej ich nie kupią. Jest to jawny wyzysk połączony także z dyktatem produkcji – w ramach programów dofinansowania UE w krajach trzeciego świata dla rolnictwa finansuje się uprawy roślin energetycznych w krajach, gdzie panują klęski głodu.

Unijny system dopłat bezpośrednich

admin — Thu, 28 Jul 2011 09:30:16 +0000

Jednym z najważniejszych filarów istnienia Unii Europejskiej jest jej system dopłat bezpośrednich do produkcji żywności dla rolników należących do wspólnoty. Naliczany jest on od hektara upraw i pozwala europejskim rolnikom na zaniżanie cen sprzedaży dużo poniżej poziomu realnej opłacalności. System dopłat rolnych ma ogromne znaczenie dla handlu zagranicznego nie tylko w Europie ale także na całym świecie. Przyjrzyjmy się temu bliżej.

W dotychczasowej historii ekonomicznej świata zawsze było tak, że biedne kraje produkowały żywność dla bogatszych, w zamian za co otrzymywały produkty bardziej zaawansowane technologicznie czy taki, których u siebie nie miały a ich potrzebowały. Dopłaty rolne zahamowały ten proces w dużym stopniu gdyż niskie ceny unijnych rolników są tak atrakcyjne, że często opłaca się biednym krajom kupować zboże u bogatego Holendra niż produkować je samemu.

Jest to niewątpliwie patologiczny system z punktu widzenia zdrowego i uczciwego handlu zagranicznego. Jest to także problem dla nas gdyż moglibyśmy kupować tanią żywność bez konieczności płacenia gigantycznych pieniędzy w formie dopłat do rolników i te środki moglibyśmy wykorzystać znacznie lepiej.

Produkować żywność u siebie czy sprowadzać?

admin — Wed, 27 Jul 2011 09:29:39 +0000

Wysoko rozwinięte państwa zawsze stają przed problemem nieefektywności rolnictwa. Już w XVII wieku Anglicy odkryli, że rozwijające się silnie państwo plutokratyczne (potocznie: oparte na ludności miejskiej) nie jest w stanie zapewnić swoim rolnikom odpowiedniego poziomu życia przy równoczesnym utrzymaniu cen żywności na odpowiednim poziomie. Sytuacja jest prosta – albo producenci sprzedają tanio albo są wypierani przez konkurencję międzynarodową czyli produkty wytwarzane w biednych krajach, gdzie rolnik może żyć na stosunkowo dobrym poziomie zadowalając się niską ceną.

Co ma zrobić państwo? Najsensowniejsze z czysto ekonomicznego punktu widzenia jej otwarcie rynku, zakup żywności z zewnątrz i przeniesienie rolników do działalności bardziej dochodowej. Powstaje jednak problem: zrujnowane zostaje bezpieczeństwo żywnościowe kraju. Najprostszym rozwiązaniem są cła zaporowe umożliwiające podniesienie rolnikom cen do poziomu akceptowalnego lecz uderza to w ludzi biednych wydających większość pieniędzy na jedzenie. Obecnie powstało nowe rozwiązanie stosowane przede wszystkim u nas czyli w UE, polegajże na dopłatach bezpośrednich obniżających ceny żywności.

Rozszerzanie rynków zbytu

admin — Tue, 26 Jul 2011 08:59:19 +0000

Działające na wolnym rynku (nie idealnym ale zawsze) naszego kraju polskie przedsiębiorstwa prędzej czy później natrafiają na swojego rodzaju szklany sufit, na który składają się cena rynkowa akceptowana przez klientów oraz maksymalna ilość dóbr, którą rynek jest w stanie wchłonąć. Jest to bariera obiektywnie nie do przeskoczenia i musiałyby one albo zmniejszać koszt poniżej realnie możliwego poziomu albo starać się monopolizować rynek i dyktować ceny co jest nielegalne. Wyjściem z tej sytuacji jest poszerzanie rynków zbytu poprzez handel zagraniczny.

Rozpoczęcie działalności eksportowej powoduje, że nagle ilość potencjalnych klientów drastycznie się zwiększa. Pojawiają się też nowe warunki jeśli chodzi o cenę. Oczywiście koniecznością jest odpowiednie wybranie nowego rynku bo jeśli sprzedaż dóbr przykładowo na portugalskim rynku byłaby marginalnie opłacalna to po uwzględnieniu kosztów transportu i prowadzenia tam działalności interes po prostu by się nie opłacił. Niemniej na określonym poziomie rozwoju, poszukiwanie nowych rynków poza granicami własnego państwa jest już absolutną koniecznością jeśli chcemy rozwijać się w kierunku produktu, który napotkał na granice sprzedaży.

Obszary wolnego handlu i korzyści dla jego członków

admin — Mon, 25 Jul 2011 08:58:34 +0000

Coraz więcej krajów na świecie organizuje się w różnego rodzaju obszary wolnego handlu mamy miedzy innymi obszary NAFTA, ASEAN, w tym kierunku idzie Wspólnota Niepodległych Państw a najdalej posunięta w integracji jest oczywiście Unia Europejska, której część połączona jest unią walutową – najgłębszą obecnie działającą formę szerokiej unii międzynarodowej. Skoro tyle krajów się łączy a procesy są tak głębokie to muszą istnieć silne przesłanki za takimi działaniami. Zidentyfikujmy je.

Najważniejsza jest optymalna alokacja zasobów na dużym obszarze. Jeśli zależy nam przykładowo na wspólnym europejskim dobrobycie to pomijając bezpieczeństwo w danym sektorze przemysły, możemy go praktycznie pominąć zostawiając bardziej wyspecjalizowanemu krajowi partnerskiemu i skupić się na produkcji czegoś, co lepiej nam wychodzi, a potem po prostu handlować z przyjacielem dla obopólnego zysku.

Korzystają na tym wszyscy łącznie z konsumentami, którzy w ostatecznym rozrachunku płacą mniej za towary i usługi. Uzyskuje się też znakomite perspektywy dla rozwoju przedsiębiorstw gdyż rynek wewnętrzny zaczyna de facto obejmować wszystkie kraje unii celnej a nie tylko kraj ojczysty.

Cła interwencyjne a handel zagraniczny

admin — Sun, 24 Jul 2011 08:57:30 +0000

Niemal zawsze kiedy pojawiają się na naszym kontynencie problemy ekonomiczne wywoływane najróżniejszymi czynnikami, pojawiają się postulaty ochrony rynków przed konkurencją zewnętrzną poprzez ustanawianie kolejnych ceł importowych oraz podnoszenia obecnie już obowiązujących. Ma to w założeniu pozwolić rodzimym producentom na spokojne wyjście z kryzysu przez zablokowanie konkurencji z zewnątrz. Czy jest to jednak dobra droga?

Cła uderzają w krajowych konsumentów gdyż podnoszą ich koszty. Skoro jest konieczność ustanawiania cła to towar sprowadzany z zagranicy jest siłą rzeczy tańszy i/lub lepszy jakościowo od krajowego. Gdyby tak nie było to nie byłoby potrzeby ustanawiania cła. Wyższe koszty to mniejszy popyt wewnętrzny co pogłębia kryzys. Dodatkowo cierpią jeszcze sami producenci gdyż w polityce międzynarodowej, w tym handlu międzynarodowym, obowiązuje zasada wzajemności.

Jeśli jeden kraj podniesie cła to można się spodziewać, że jego partnerzy zrobią to samo w stosunku do niego. Spadnie możliwość eksportu co najprawdopodobniej wyeliminuje kredytów z rynku. Dokładnie taki sam problem pojawia się także przy wszystkich innych ograniczeniach handlu, przykładowo: kwotach importowych.

Autarkia – co to jest?

admin — Sat, 23 Jul 2011 08:55:47 +0000

Termin autarkia nie jest ogólnie znany. Nie ma się co dziwić – gospodarek autarkicznych na świecie praktycznie nie ma. Wyjaśnijmy sobie najpierw co to właściwie jest. Gospodarka autarkiczna jest to utopijna wizja (bo w praktyce niemożliwa dziś do wprowadzenia) systemu ekonomicznego, który byłby całkowicie odcięty od wymiany gospodarczej z innymi krajami. Obecnie w tym kierunku pragnie iść Korea Północna lecz z natury rzeczy jej się to nie udaje.

Dążenie do autarkii jest efektem opacznie rozumianej niezależności. Chodzi w niej o to by nie być w żaden sposób zależnym od dostaw z zewnątrz. Problem w tym, że w ten sposób odcinamy się z jednej strony od dostawy do naszego kraju dóbr, których w nim po prostu nie ma oraz dodatkowo uniemożliwiamy sobie eksport czyli zarabianie na innych.

Efekt tego jest bardzo prosty do przewidzenia – znaczny spadek majętności kraju i stagnacja gospodarcza. Nie jest realnie możliwe produkowanie żadnych technologicznie zaawansowanych produktów w warunkach autarkii gdyż przykładowo nawet najprostszy telefon komórkowy ma w sobie tak naprawdę całą tablicę Mendelejewa a przecież żaden kraj nie produkuje tych wszystkich surowców i materiałów u siebie.